Onze symbolen

De Algiz rune

Het symbool van Voorpost is de Algiz rune, ook wel gekend onder de naam levensrune. De runen is het oudst bekende schrift gebruikt door de Germaanse volkeren. Naast het feit dat runen gewone letters zijn dragen ze ook nog ieder een specifieke betekenis. Zo symboliseert de Algiz rune de levensboom en het (jeugdige) leven in het algemeen, en bescherming.

In 1976 werd er door de eerste militanten van Voorpost gekozen om de levensrune als symbool aan te nemen. Dit enerzijds als teken van opvolging van de toentertijd uitdovende nationalistische organisatie ‘Were Di’ die op ideologisch vlak haast volledig overeenkwam met Voorpost. En anderzijds voor de sterke symbolische waarde die toen nog voor de Algiz rune algemeen gold als ‘Jong blijft het leven dat ter eeuwigheid voert’, kenmerkend voor de jonge generatie militanten die zich in die jaren zeventig afzette tegen het flauwere flamingantisme dat toen de hoofdstroom vormde binnen de Vlaamse Beweging. Een nieuwe generatie jonge militanten die een ideologisch sterker onderbouwde koers wensten te varen en een ideologisch alternatief wensten te bieden op de neoliberale wereld en het socialisme dat toentertijd nog heel Oost-Europa in haar dictatoriale greep hield.

In de jaren tachtig poneerde Ralph Blum een nieuwe en vandaag de dag zeer populaire stellingname omtrent de betekenis van de runen. Hierdoor kwam de Algiz rune ook te staan voor ‘bescherming’. Iets wat tevens naadloos aansluit bij Voorpost want hiermee vat ze het doel van onze organisatie zeer mooi samen in één beeld, de bescherming van het volk en haar cultuur tegen al diegene die haar kwaad wil aandoen.

Waar de Algiz rune opduikt is Voorpost dan ook nooit ver uit de buurt, zo staat ze op allerhande Voorpost zaken zoals onze kledij, zelfklevers, affiches, enz. maar uiteraard ook op de kringvlaggen en duikt ze af en toe zelfs op in het straatbeeld.

De Prinsenvlag

De Prinsenvlag, ook gekend als Oranje-Blanje-Bleu (OBB) of Geuzenvlag is doorheen de geschiedenis en meer bepaald in onze Gouden Eeuw het symbool van ons Nederlandse volk geweest. Onze vader des vaderlands Willem van Oranje schonk ze ons en daardoor is de vlag onlosmakelijk met onze natie en met onze geschiedenis verbonden. Deze vlag werd gedragen tijdens de Opstand tegen de Spaanse bezetting, bij de onafhankelijkheidsverklaring der Nederlanden in 1581 (het Plakkaat van Verlatinghe dat zowel het huidige Vlaanderen als Nederland omvatte), op onze schepen tijdens de Gouden Eeuw, enz. Doorheen de hele Nederlandse geschiedenis zal ze naast de rood-wit-blauwe variant blijven opduiken bij het volk, zowel in Nederland als in Vlaanderen, en zelfs bij officiële functionarissen. De verwijten dat het een partijvlag zou zijn of een ‘extreem-rechts’ symbool raakt natuurlijk kant noch wal. Die kleine vijftien jaar partijsymboliek kunnen echt niet op tegen de honderden jaren trotse volks en natiesymboliek die de Prinsenvlag uitdraagt en verzinnebeeld.Deze vlag is en blijft dan ook vandaag de dag nog steeds dé Nederlandse vlag bij uitstek die niet enkel het symbool is van het huidige Nederland maar van alle Nederlanders. Ook die in de historische Zuidelijke Nederlanden (het huidige Vlaanderen) waar de vlag door de Vlamingen gedragen wordt als het teken van een Herenigd Nederland. En ook in Zuid-Afrika waar de Boere-Afrikaner bevolking hun Nederlandse wortels en cultuur zeker en vast nog niet vergeten zijn.
Daarom in de geest van Willem van Oranje, in de geest van het Nederlandse volk, dragen wij de Prinsenvlag uit.OBB

De Prinsenvlag, dé vlag van de Opstand en van de Verenigde Nederlanden. Toen in het verleden maar ook nog steeds in het heden!

De nationale liederen

Omdat ons volk groter is dan louter de Vlamingen en Nederlanders alleen maar ook de Boere-Afrikaners er inherent deel van uitmaken heeft ons Dietse volk niet één maar drie nationale liederen. Deze worden niet enkel door Voorpost maar door alle nationalisten van de Lage Landen op speciale gelegenheden, zoals bijvoorbeeld bij het afsluiten van het Vlaams Nationaal Zangfeest, en herdenkingen, zoals bijvoorbeeld op de IJzerwake gezongen.Alle drie staan ze symbool voor de drie gewesten waar ons volk zich thuis voelt en haar geschiedenis en cultuur verankerd zit in de bodem. Door ze steevast alle drie te zingen geven wij tevens weer dat we nimmer onze kameraden en volksgenoten zullen vergeten of in de steek laten. Of ze nu enkele meters verder wonen van ons over de kunstmatige grens heen of duizenden kilometers verder op een ander continent. Misschien één en verdeeld op de wereldkaart maar wel één en onverdeeld in het hart!

Die Stem van Suid-Afrika
(eerste strofe)
Uit die blou van onse hemel,
Uit die diepte van ons see,
Oor ons ewige gebergtes
Waar die kranse antwoord gee.
Deur ons vêr verlate vlaktes
Met die kreun van ossewa.
Ruis die stem van ons geliefde,
Van ons land Suid-Afrika.
Ons sal antwoord op jou roepstem,
Ons sal offer wat jy vra:
Ons sal lewe, ons sal sterwe,
Ons vir jou, Suid-Afrika.
De Vlaamse Leeuw
(tweede strofe)
De tijd verslindt de steden,
geen tronen blijven staan.

De legerbenden sneven:
een volk zal nooit vergaan.

De vijand trekt te velde,
omringd van doodsgevaar.

Wij lachen met zijn woede,
de Vlaamse Leeuw is daar!

Zij zullen hem niet temmen,
zolang een Vlaming leeft,

zolang de Leeuw kan klauwen,
zolang hij tanden heeft,

zolang de Leeuw kan klauwen,
zolang hij tanden heeft.
Het Wilhelmus
(zesde strofe)
Mijn schild ende betrouwen
zijt Gij, o God mijn Heer,
op U zo wil ik bouwen,
Verlaat mij nimmermeer.
Dat ik doch vroom mag blijven,
Uw dienaar t’aller stond,
de tirannie verdrijven
die mij mijn hart doorwondt.
Terug naar Wie we zijn